Een krant draait niet meer om nieuws. Nieuws is overal verkrijgbaar, gratis. Of het nu via een gratis nieuwssite is, via vrienden, e-mails, blogposts of een tweet. Op het moment dat een redactie de netjes opgemaakte bestanden naar de drukker stuurt, is bijna iedereen al op de hoogte van wat zij geschreven hebben en dus is het een weinig waardevol stuk papier geworden dat ’s morgens op de mat ligt. Dit artikel behandelt een aantal denkrichtingen om de negatieve spiraal te doorbreken. Het zijn slechts denkrichtingen, discussie hierover is daarom ook van harte welkom!

Brown Paper: Nieuws is niets meer voor een krant

Is de ruileconomie een alternatief? Ja. Niet origineel, maar wel een beproefd concept. Voordat men het sjouwen met schapen en varkens zat werd en het universele middel geld bedacht, was deze vorm van handel wijd verspreid. Uiteindelijk bleek een portemonnee met munten en briefjes handiger dan schapen en zakken graan, dus is het uitgestorven. Met makkelijk (over)draagbare producten of diensten, staat niets een revival van oude gebruiken in de weg. Digitale diensten bijvoorbeeld. Of een mooie foto. Hiermee is het ook direct niet meer gratis. Toch is dit niet makkelijk voor en krant. Met iedere lezer moet een aparte afspraak gemaakt worden, etc.. De kosten zijn al snel hoger dan de opbrengsten.

Dan noodzaak. Wanneer iemand een absolute noodzaak heeft, is er een prijs. Niet al te lang geleden overkwam het mijzelf, een klassieker. Je bent een paar dagen bezig aan een document, slaat het keurig iedere keer op – op een USB-stick – maar vergeet iedere wijziging ook op een andere locatie op te slaan. Stick gaat opeens zonder reden kapot en dan zit je. Er zijn talloze goede synchronisatieopties op het web te vinden, dus daar maak ik dan ook graag gebruik van – gratis. Vreemd. Ik heb een duidelijke behoefte en aangezien ik nu gemerkt heb hoe vervelend dataverlies is, ben ik ook eerder geneigd om iets uit te geven om een dergelijk fiasco te voorkomen in de toekomst. Dat hoeft niet gelijk veel te zijn, maar als het goed werkt – dat wil zeggen: weinig downtime, overal te gebruiken, veilig, voor alle bestandstypen, niet te weinig opslagruimte – dan kunnen daar best wat euro’s of dollars tegenover staan.

Iets wat men alleen wil afnemen als het gratis is, heeft dus weinig toegevoegde waarde. Als de toegevoegde waarde aanwezig is, is men namelijk per definitie eerder bereid er iets tegenover te stellen.

Maarrrrr, wat gaan we dus doen met onze ca. 130 ha.? Behangen, beplakken en besmeren met energiezuinige, energieabsorberende en energieopwekkende spulletjes. Past ook mooi bij de nieuwe huisstijl, al die freubels.

De exacte oorzaken zijn vast per situatie verschillend en niet te beoordelen vanaf de buitenlijn. Wat wel duidelijk is, is dat de bedrijven een probleem hebben en wel het probleem: ”verkeerde aandeelhouders”.

Kapitaalmarkt
Een beursgang wordt gemaakt wanneer een bedrijf extra kapitaal nodig heeft en dit niet elders op de kapitaalmarkt kan verkrijgen (tegen dezelfde voorwaarden). Een beursgang brengt nogal wat consequenties met zich mee. Ineens kijkt de hele wereld mee over de schouder van de Raad van Bestuur, ineens hebben volledig onbekenden iets te melden over hoe het bedrijf geleid wordt. Niet zozeer op basis van kennis, kunde of ervaring, maar vooral op basis van de verplicht gepubliceerde financiële resultaten. Zijn deze resultaten niet naar de zin van de aandeelhouders, of is de beurskoers niet naar de zin van de aandeelhouders, dan komen die aandeelhouders in actie. Die actie is de afgelopen jaren wat publieker en feller geworden dan we in Nederlands daarvoor gewend waren. Bestuurders weten eigenlijk niet zo goed hoe ze hier mee om moeten gaan, zie de interessante cases ABN-AMRO en Stork bijvoorbeeld. Bestuurders raken in paniek, willen hun eigen koers varen en hebben ook te maken met andere stakeholders. De bestuurders proberen te praten, proberen te overtuigen en proberen het tij te keren. Een logische reactie, maarwel een REactie, terwijl de problemen te voorkomen zijn.

Marktdenken
Nee, ik bedoel hiermee niet dat de markt het beter kan en weet. Ik bedoel dat de bestuurders zich moeten realiseren dat ze zich op een ‘markt’ begeven: de kapitaalmarkt. Wat doet men doorgaans op een markt? Zichzelf profileren; de investeerder moet verleid worden de aandelen van de onderneming te kopen. Op de kapitaalmarkt wordt dit doorgaans gedaan door goede cijfers te laten zien, laten zien dat je een goede investering bent, hoge rendementen, lage risico’s. Wat voor type investeerder komen hier op af? Waarschijnlijk investeerders met een hoog winstoogmerk. Is het dus vreemd dat deze investeerders zich gaan roeren als de resultaten onder (hun) verwachting zijn? Nee, het is zelfs te verwachten. Het profiel van een onderneming die zich niet alleen op winst maken richt, maar ook op milieubewustzijn, medewerkerbewustzijn, etc. zal zich dus ook op die manier moeten profileren. Op de kapitaalmarkt zal men dus marketingactviteiten moeten ondernemen.

Marketingdenken
Maar marketing is toch voor de verkoop? Dat is toch het verleiden van de klant? Ja, tot nu toe wel en het wordt tijd dat ondernemingen zich gaan realiseren dat zij hun marketingdenken moeten uitbreiden naar alle gebieden waar het bedrijf zich begeeft op een markt: de grondstoffenmarkt, de arbeidsmarkt, de kapitaalmarkt, etc.. Het gehele bedrijf zal zich bezig moeten houden met het profiel van de onderneming, zal zich moeten inzetten om het bedrijf in alle markten de juiste mensen/leveranciers aan te laten trekken. Want hoe kan het dat producenten als Nike en Ikea de klanten  (in het verleden) vertelden dat er geen kinderen betrokken waren bij de productie van hun producten en er uiteindelijk ‘ergens in de keten’ toch kinderarbeid plaatsvond? Is dit omdat de verkoopmarketing een belofte deed om de verkopen te verbeteren die ze niet waar konden maken? Deed inkoopmarketing onvoldoende om aan de leveranciers duidelijk te maken dat zij niets te maken wilden hebben met kinderarbeid? Of deed de verkoopmarketing hun taak door de afzet te vergroten, en deed inkoop hun taak door zo goedkoop mogelijk in te kopen? Oftewel: is de marketingboodschap onvolledig doordrongen in de gehele organisatie?

Voor hen die graag willen weten hoe je dat dan doet, heeft de Postbank een mooi bestandje gemaakt, zie hier.

UPDATE: dat is nu jammer, werkt de link niet meer. Net nu ik het vanmiddag aan iemand van ING vertelde… Hebben ze het toch maar weg gehaald .

De rol van de goeroe is in mijn ogen niets anders dan een clowneske weergave van de werkelijkheid geven: de manager een spiegel voorhouden. Een beetje de cabaretier van de zakenwereld zou hij/zij moeten zijn. Open deuren intrappen met leuke anekdotes (waar men elkaar dan meewarig aan kan kijken: “Gut, zijn er zulke domme managers?!”, zich niet realiserend dat zij het voorbeeld bij de volgende schnabbel van de goeroe zullen zijn…) en de boel eens een beetje wakker schudden door een karikatuur van alle dag te geven. Dus zeker wel een nuttig rol, maar die rol moet niet overdreven worden.

Als ik bijvoorbeeld kijk naar Marketingfacts of Managementboek.nl dan wordt ik daar niet blij van. Het is een applausmachine, weinig inhoudelijke discussie en de boeken die het beste verkopen zijn de handboeken, want die “zijn zo lekker praktisch”. In die “praktische” boeken staan succesverhalen, waarbij de disclaimer al door de goeroe-auteur wordt gegeven op bladzijde 1: iedere situatie, ieder bedrijf is anders, verwacht geen recept tot succes. En toch…het zijn diezelfde meewarig kijkende managers die de boekjes verslinden, die er toch, zonder verdieping en verdere studie, mee aan de slag gaan. Want we moeten snel zijn, sneller dan de concurrent, sneller dan de klant, snel, snel, snel. Is het fout? Geen probleem, proberen we vanmiddag iets nieuws, ik heb nog een leuk artikel op de blog van goeroe Piet!

Is de wetenschap heilig? Nope. Ook daar worden de delen geciteerd die geen resultaten van het onderzoek zijn, maar slechts een losse flodder van de auteur(s), of worden de onderzoeken die geciteerd worden niet echt beoordeeld op hun wetenschappelijke waarde, maar meer op de resultaten die toevallig goed uitkomen… Toch wordt er in de wetenschap wel meer nagedacht over zaken, wordt niet alles klakkeloos aangenomen. Ik denk dat de ‘zakenwereld’ veel baat zou hebben bij verdieping in plaats van snelheid. Maar ja, dat kan ik dan weer niet zo snel onderbouwen .

Oh ja, dan blijft het vliegveld ook nog open (zie bijv. hier, hier en hier).

Alles wat Enschede minder aantrekkelijk maakte dan ‘de rest van Nederland’ hebben we nu; nu snel huizen bouwen…het wordt nog druk !

“I’m always very surprised about this kind of decisions/reasoning. We like to say or believe that we live in a ‘global village’ and that we all like to travel, etc.. When it’s about the talented employees (who are supposed to live in that global village), they want to work in a place nearby. Their decision to work for an employer is – apparently – not based on the employer (brand) or job, but travel time or being nearby a place ‘where things happen’.

Does this mean that private time is more important than the job? And if so, is that the kind of ‘toptalent’ an employer would like to hire? Or are the employers old-fashioned by demanding that their employees work at the office between 9 a.m. and 5 p.m., and thus make themselves a non-preferred employer (which means: have a bad employer brand)?

Besides all that, it might be a boardroom-impulse to move to the places where most people live, assuming that their preferred employees also live there: based on trends, feelings and marketing-talk instead of proper investigation. The consequences (e.g. traffic jams) are disqualifiers for a location, so by moving, they create their own disadvantages.

So, yes, the ” location factor” is important, because it shouldn’t be a decision making variable and that’s the job of the people in charge of the employer brand!“

[polldaddy poll=1075073]

]]> http://www.stevenvanroon.nl/posts/employer-branding/feed/ 0 http://www.stevenvanroon.nl/posts/ongeloofwaardigheid-een-toch-al-slecht-imago/ http://www.stevenvanroon.nl/posts/ongeloofwaardigheid-een-toch-al-slecht-imago/#comments Wed, 01 Oct 2008 13:52:34 +0000 Steven http://vanroon.wordpress.com/2008/10/01/ongeloofwaardigheid-een-toch-al-slecht-imago/ Roddelbladen zijn doorgaans niet het meest prominent aanwezig op de boekenplank/in de lectuurmand. Iedereen lees ze alleen ‘bij de kapper’ en niemand die er ooit iets van geloofd…zeggen ze (iets met rook en vuur gaat toch altijd wel de hersenpannetjes rond). Wonderbaarlijk hoe de roddelbladen dan toch zo’n grote oplage hebben, maar goed. Dat ze een rot imago hebben, hoef ik het ook niet zo lang over te hebben lijkt me.

Dan nu, ze worden belazerd door Bassie. Dat is op zich geen probleem, ware het niet dat ze al hele verhalen hebben geschreven verzonnen en dat de gedrukte blaadjes al in de winkel liggen. Ze zijn nu bang om omzet te verliezen (aan de mensen die zeggen dat ze de onzin toch al niet geloofden, maar stiekem hopen op vuur na de rook, en die nu wel erg goed bevestigd zien dat het onzin is) en willen Bassie aanklagen. Zoals een van de reageerders terecht al stelde: “Clowns maken grappen”… Het lijkt me dan ook wel heel erg onverstandig om een rechtzaak te beginnen, het doet het toch al rotte imago in ieder geval geen goed!